Połączenie Zgromadzenia w 1919 r. przyczyniło się do jego ogromnego rozwoju. Siostry otwarte na potrzeby ludzi szły
z pomocą wszędzie tam, gdzie wzywano ich obecności. Powstawały nowe wspólnoty. Tak przetrwały Siostry czas I Wojny Światowej, posługując jako pielegniarki w szpitalach i na froncie. Po wojnie utracono wiele placówek na wschodzie. Zgromadzenie odczytało znaki czasu i rozpoczęło działalność w nowych miejscach pracy.
     W roku 1934 nastąpiło podzielenie Zgromadzenia na pięć prowincji, które maiało służyć sprawniejszemu administrowaniu wspólnotami.
    Nie ominęły Sióstr trudy życia w czasie II Wojny Światowej: prześladowania, wywóz do obozów koncentracyjnych, zburzenie
i spalenie wielu placówek. Wspólnota Rodziny Maryi odbudowała szybko swoje szeregi i scalona stanęła do dalszej pracy, gotowa
do nowych poświęceń.
   W kolejnych latach swojej posługi Bogu i Kościołowi przeżywało Zgromadzenie czas cierpienia związany z pogłebiającym się komunizmem oraz momenty radości z doświadczenia opieki Boga.     Wierność wytyczonej przez Założyciela drodze oraz codzienna służba pozwoliły przetrwać wszystkie trudności i świętować
18 sierpnia 2002 r. beatyfikację Ks. Arcybiskupa Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, a w 2007 r. 150 lat istnienia Zgromadzenia.
     Obecnie pracują Siostry w trzech prowincjach polskich, dwóch brazylijskich, we Włoszech, na terenie Białorusi, Ukrainy, Kazachstanu i Rosji.